ΨΥΧΡΑΙ-ΜΙΑ, ΨΥΧΡΑΙ-ΔΥΟ, ΨΥΧΡΑΙ-ΤΡΕΙΣ και τους Φαγαμε..

(...αναδημοσιευση απο το ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΡΕ blogspot.com)
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ: ο καιρός είναι άσχημος και βροχερός μετά τις 15 του μήνα. Αρχιμανδρίτης του Αγίου Όρους εξακολουθεί να νοσηλεύεται κατ οίκ… (συγγνώμη κατά κελίον) γνωστής μονής, ενώ ο πρόεδρος Πούτιν απειλεί την Ε.Ε. με μποϋκοτάζ όλων των προϊόντων της, αν δεν αφεθεί τάχιστα ο μοναχός να συνεχίσει το real estate στην ευρύτερη περιοχή. Το δεύτερο δεκαήμερο ο ΓΑΠ ξεκινά τις διεργασίες διαδοχής του. Το PSI αναβάλλεται επ αόριστον, μαζί και οι εκλογές στην Ελλάδα. Τέλη του μήνα ψηφίζεται νέος φόρος με....
τ όνομα «αλτρουϊστικό τέλος» και προκύπτει από την φορολόγηση του 74% από τις ακαθάριστες αποδοχές μισθωτών και συνταξιούχων και την πώληση του 79% των ιδιωτικών επιχειρήσεων.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ: οι ζυμώσεις στο ΠΑΣΟΚ συνεχίζονται. Οι υποψήφιοι για την ώρα είναι μόλις 38, αλλά επικρατέστεροι για την ώρα είναι ο Φ. Πετσάλνικος, ο Νικητιάδης, η Εύα Καϊλή και ο Φ. Σαχινίδης. Στη σοσιαλιστική Διεθνή επανεκλέγεται ο ΓΑΠ, με ομόφωνη απόφαση, μετά τις απανωτές επιτυχίες του, και μετά την Ευρώπη θα βάλουν στο στόχαστρο την Ασία και τη Ν. Αμερική. Στην Β. Κορέα απ το κλάμα για τον εκλιπόντα Κιμ έχουν «πλαντάξει» ήδη 657.987 Κορεάτες και διαβλέποντας τον κίνδυνο ορκίστηκε κυβέρνηση υπό τον υιόν Κιμ και υπουργούς πρωτοξάδερφα, συμπεθέρους, κουνιάδους και ανιψιούς, για να κατευναστεί η θλίψη και ανησυχία του λαού.

ΜΑΡΤΙΟΣ: στην πλατεία Ταχρίρ ξαναβγήκαν οι διαδηλωτές για να διαδηλώσουν για την κυβέρνηση που προέκυψε μετά τις εκλογές του Δεκεμβρίου, που διεξήχθησαν μετά τις διαδηλώσεις του Νοεμβρίου, που διαμαρτύρονταν για το στρατιωτικό καθεστώς που είχε προκύψει απ την ανατροπή του καθεστώτος, μετά τις διαδηλώσεις του Αυγούστου, που έγιναν για την ανατροπή του καθεστώτος Μουμπάρακ. Η τρόικα ζητά την υπογραφή του Σαμαρά για να δώσει την άλλη δόση, ο οποίος Σαμαράς σε συνέντευξη του στους «NEW YORK TIMES» ισχυρίστηκε πως αυτό είναι αδύνατον γιατί ξέχασε να βάζει την υπογραφή του με τόσους άσχετους που έχει μπλέξει και μόνο με «σταυρό» πια θα υπογράφει.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ: η κυβέρνηση Παπαδήμου παρατείνει το βίο της κατά 6,5 χρόνια, διότι διαφορετικά δε θα πάρουμε την επόμενη δόση. Ωστόσο, επειδή ο ίδιος αφουγκράζεται την ανάγκη του λαού για δημοκρατία και για νέα πρόσωπα στην κυβέρνηση και προκειμένου να την «φρεσκάρει» κάνει ανασχηματισμό «σκούπα». Διώχνει τρεις υφυπουργούς και ορκίζει 11 νέους υπουργούς άνευ χαρτοφυλακίου (μήπως οι άλλοι που έχουν χαρτοφυλάκιο χαμπαριάζουν τίποτα;) κυβερνητικός εκπρόσωπος παραμένει ο Π. Καψής με αναπληρωτές το Γ. Πρετεντέρη, τον Γ. Καμπουράκη και την Ο. Τρέμη. Αναπληρώτρια των αναπληρωτών θα είναι η Κ.Μακρή. ο μοναχός Ευφραίμ νοσηλεύεται ακόμα στο κελί του και ο πρόεδρος Πούτιν απειλεί ότι θα πλήξει στόχους του ΝΑΤΟ, αν συλληφθεί ο περιφέρων στην ομόδοξη Ρωσία Αγία Ζώνη. Ο Σαμαράς υπογράφει (με σταυρό) και ξεμπλοκάρει η επόμενη δόση.

ΜΑΪΟΣ: Για πρώτη φορά την Πρωτομαγιά δουλεύουν διπλοβάρδια στην Ελλάδα αφού κατ εντολή του Φούχτελ καταργήθηκε η αναχρονιστική και ψευτο-προοδευτική απεργία της 1ης Μαϊου. Οι διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ συνεχίζονται, ενώ ο Μ. Χρυσοχοϊδης δήλωσε πως ο ΓΑΠ θα έκανε πρωθυπουργός μόνο στους «Μαορί», άντε και σε νομάδες «Τουαρέγκ», ενώ θα μπορούσε να ναι και καλός υπουργός στους «Πυγμαίους» της Μποτσουάνα. Ο Μ. Καρχιμάκης τον κατηγόρησε για αχαριστία και προπέτεια, ενώ επιτέλους ο Ευ. Βενιζέλος άνοιξε τα χαρτιά του και δίνει 4ήμερη συνέντευξη τύπου για να εξηγήσει τους λόγους που θα διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία στο κίνημα. Ο μοναχός Ευφραίμ αισθάνεται ήδη καλύτερα.

ΙΟΥΝΙΟΣ: ο μήνας θα μπει με μια πρώτη επιτυχία της κυβέρνησης. Έφτασε το 65% των σχολικών βιβλίων στα σχολεία της επικράτειας και η Α. Διαμαντοπούλου θα δώσει συνέντευξη τύπου με την οποία θα βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Ψηφίζεται νέος φόρος με τα όνομα «τέλος υποψίας», έχει καθαρά προληπτικό χαρακτήρα για τους επίδοξους φοροφυγάδες και υπολογίζεται με το 87% των εσόδων που είχαν οι φορολογούμενοι την πενταετία 2000-2005. Στη Β. Κορέα το κλάμα έχει περιοριστεί, ο λαός αρχίζει να συνέρχεται, ενώ στην πλατεία Ταχρίρ διαδηλώνουν εκ νέου, για να ανατραπεί η κυβέρνηση, που ανέτρεψε την προηγούμενη της, που είχε ανατραπεί με τη σειρά της, απ τις διαδηλώσεις της ανατραπείσας προηγούμενης της.

ΙΟΥΛΙΟΣ: η κυβέρνηση Παπαδήμου θα παρατείνει το βίο της με την ομόφωνη απόφαση των κομμάτων που τη στηρίζουν για άλλα 11,5 χρόνια μετά την έλευση των πρώτων 6,5. Δηλαδή, καλώς εχόντων των πραγμάτων, εκλογές θα διενεργηθούν το 2030 ενδεχομένως το πρώτο τρίμηνο. Ωστόσο, η κυβέρνηση «φρεσκάρεται» με την υπουργοποίηση ακόμα 14 υπουργών για να λειτουργήσει πιο εύρυθμα. Αναπληρωτές της αναπληρώτριας του αναπληρωτή κυβερνητικού εκπροσώπου αναλαμβάνει η Έλλη Στάη με αναπληρωτή της το Χ. Κώνστα. Οι έλληνες ξεχύνονται στα χωριά τους για τις διακοπές, αφού ένας ειδικός φόρος «θερινών μετακινήσεων» πρέπει να πληρωθεί εντός του β δεκαημέρου.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Η τρόικα στον καθιερωμένο έλεγχο διαπιστώνει καθυστερήσεις και υστέρημα εσόδων και ζητά απ την κυβέρνηση Παπαδήμου να βρει άλλα 8 δις για να ξεμπλοκάρει και να προχωρήσει η εκταμίευση της επόμενης δόσης. Σε υπουργικό συμβούλιο αποφασίζεται η παραχώρηση στο ελληνικό δημόσιο όλων των ταμάτων,από όλες τις Παναγίες (Τήνου, Εκατονταπυλιανής, Σουμελά, Γοργοεπήκουσας, Γλυκοφιλούσας. Γιάτρισσας,κλπ), ενώ αποφασίζεται μόλις αναρρώσει ο μοναχός Ευφραίμ να ξεκινήσει πανελλήνια «τουρνέ» με τη Ζώνη της Παναγίας και τα έσοδα να διατεθούν για το στόχο του προϋπολογισμού του 2013. Στη Β. Κορέα κλαίνε τώρα μόνο στο βορειοδυτικό μέρος της, για τον εκλιπόντα «τιμονιέρη»Κιμ.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ: ο πρωθυπουργός με το υπουργικό του συμβούλιο, που αριθμεί πλέον μόλις 126 μέλη, ανακοινώνει στην έκθεση Θεσσαλονίκης ότι δεσμεύεται συνεχίζοντας την πολιτική του προκατόχου του, να υπάρχει ένας εργαζόμενος ανά 100 κατοίκους της ελληνικής επικράτειας. Τα σχολεία ξεκινούν και στους μαθητές δίνονται σημειώσεις χειρόγραφες, που τις έγραψαν οι καθηγητές για τους μαθητές τους το καλοκαίρι, γιατί επιτέλους πρέπει οι δημόσιοι υπάλληλοι να δουλέψουν κι όχι να κοπροσκυλιάζουν όλο το χρόνο. Έτσι αναμένεται η σχολική χρονιά να ξεκινήσει χωρίς προβλήματα. Ο ηγούμενος Ευφραίμ περιφέρει την Αγία Ζώνη στη Θράκη, ενώ θα γίνει και τηλε-μαραθώνιος πίστης όπου το ποσό θα καλύψει την «τρύπα» του προϋπολογισμού.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ: Η κατάσταση στην πλατεία Ταχρίρ ομαλοποιείται, αν και οι δυνάμεις του στρατού βρίσκονται σε επιφυλακή. Ο θρήνος στην Κορέα αναζωπυρώθηκε στα νοτιοανατολικά της χώρας, ενώ ο Σαμαράς δήλωσε πως στηρίζει τον Παπαδήμο, αλλά η κυβέρνηση έχει ημερομηνία λήξης (2030 θυμίζουμε). Το τσάμπιονς λιγκ δε θα διεξαχθεί φέτος γιατί το περσινό ήταν όλο στημένο, με μόνο αγώνα που έγινε στα ίσα τη νίκη του Ολυμπιακού με την Άρσεναλ. Προκειμένου ν αποφευχθούν τα περυσινά γεγονότα ματαιώθηκε το πρωτάθλημα. Ούτε ελληνικό πρωτάθλημα διεξάγεται αφού όλες οι ομάδες υποβιβάστηκαν στη δ εθνική λόγω χρεών. Τα νερά «ταράζει» ο Τσάκας, που φέρνει απ το Άμπου-Ντάμπι πρόταση και συγκεκριμένα απ τον πρίγκιπα Αλ Φαρούκ λα ιλάχα ιλαϊλάχ μοχαμάντ ρεσούλ αλαχ. Συγκεκριμένα είναι κομιστής πρότασης που συνοδεύεται από εγγυητική επιστολή ύψους 12 τρις 89 δις και 987 εκατ. Ευρώ για την αγορά της βαλκανικής της ανατολικής μεσογείου και του Πανδραμαϊκού ταυτόχρονα. Επιτέλους φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ και θα περισσέψουνε και τα λεφτά απ την περιφορά της Αγίας Ζώνης. Η παρέλαση της 28ης γίνεται κανονικά, με παρελαύνοντες τα θύματα του μνημονίου. Για πρώτη φορά παίρνουν μέρος 11.000.000 Έλληνες στην παρέλαση και φυσικά δε γίνονται έκτροπα.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ: οι ζυμώσεις στο ΠΑΣΟΚ φαίνεται να οδηγούν σε αποτελέσματα. Μετά την απόσυρση των υποψηφιοτήτων του Νικητιάδη, Καϊλή και Καρχιμάκη φαίνεται η πλάστιγγα να γέρνει επιτέλους προς Πετσάλνικο με αουτσάιντερ το Μπόλαρη, που φαίνεται να έχει δυναμική στη Β. Ελλάδα. Καταφτάνουν τα τέλη κυκλοφορίας που φέτος θα είναι πενταετίας. Δηλαδή οι κάτοχοι Ι.Χ. θα πληρώσουν για τα έτη 2013-2018, γιατί έχουν βρει το κόλπο με τις παραδόσεις των πινακίδων και παίρνουν τον «πούλο» στο τέλος του χρόνου οι εφορίες. Η τρόικα εμφανώς ικανοποιημένη με το μέτρο επαναφέρει το PSI. Ο Σαμαράς υπογράφει υπεύθυνη δήλωση (με σταυρό η υπογραφή) για τη δυνητική επιμήκυνση βίου της κυβέρνησης κατά 6 επιπλέον χρόνια με αντάλλαγμα την υπουργοποίηση του Μ. Χαρακόπουλου και Σταϊκούρα.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ: Η πλατεία Ταχρίρ γεμάτη, στη Β. Κορέα κλαίνε, ο Σαμαράς υπογράφει, ο Ευφραίμ έχει «δέκατα», η τρόικα δυσφορεί, ο Παπαδήμος ορκίζει υπουργούς, οι διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ συνεχίζονται (σκασίλα μας), υπάρχει υστέρηση εσόδων……. Ο καιρός είναι βροχερός μετά τις 15 του μήνα

.κατά τα άλλα ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2013

Ενα μυθο (!) θα σας πω

Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.
Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο στα χείλη.
Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα τους. Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα γαϊδούρια τους.
Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσειοποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι 500 ευρώ! Και αποχώρησε.
Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα στην τιμή των 400 ευρώ το ένα. Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν δάνειο από την τοπική τράπεζα.
Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.
Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.
Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που είχε με τον δήμο. Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως ήταν κουμπάρος του δημοτικού συμβούλου.
Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα βήμα πριν την πτώχευση. Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά με τους δικούς τους γαιδάρους!!...
Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων, της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι.
Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου, να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.
Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν με τον ιδρώτα τους. Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής.
Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι έκαναν μετά οι αγρότες.

ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ , ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ

« "Κάποτε" και "Τώρα".»

Κάποτε ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές, σήμερα έχει δύο.

Κάποτε δουλεύαμε οκτώ ώρες, σήμερα έχουμε χάσει το μέτρημα.

Κάποτε είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας. Τώρα τα λέμε μέσω MSN και MAIL.

Κάποτε είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να ακούσουμε το κελαΐδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος. Σήμερα τα βλέπουμε στην τηλεόραση.

Κάποτε παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες. Σήμερα παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation.

Κάποτε παίζαμε στον δρόμο τα μήλα με λίγους καλούς φίλους . Σήμερα παίζουμε στο PC και κάνουμε εκατοντάδες χιλιάδες άγνωστους φίλους στο Facebook.

Κάποτε ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά. Σήμερα το λέμε και με SMS.

Κάποτε κυκλοφορούσαμε με παλιά Ντεσεβό 600 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι. Σήμερα κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ ...3000 κυβικών.

Κάποτε αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια. Τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.

Κάποτε ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και ... ήμασταν ευτυχισμένοι. Σήμερα ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν μας φτάνει ...;

Κάποτε λέγαμε καλημέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό. Σήμερα μας το λέει ο navigator.

Κάποτε πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά. Σήμερα πίνουμε εμφιαλωμένο και ...αρρωσταίνουμε.

Κάποτε είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας. Σήμερα κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 2 λυκόσκυλα για να μην πλησιάσει κανείς.

Κάποτε είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια (ΕΡΤ-ΥΕΝΕΔ) και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε. Σήμερα έχουμε 50 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.

Κάποτε μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι. Σήμερα έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ ...

Κάποτε η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό. Σήμερα είναι μαλακία.

Κάποτε τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από τον Σεφέρη. Σήμερα παίρνουν από τον Καρβέλα.

Κάποτε μας μάγευε η φωνή του Στέλιου Καζαντζίδη, σήμερα μας ξεκουφαίνει η κάθε Μπεζαντάκου.

Κάποτε οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή. Σήμερα τραγουδούν με κάτι άλλο.

Κάποτε ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη. Σήμερα ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου.

Κάποτε διαβάζαμε κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα. Σήμερα βλέπουμε τους τρομακτικά Monsters με όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν ...τους κακούς.

Κάποτε σαν παιδιά παίζαμε με βόλους και τσιγκάκια ή μια χαλασμένη κούκλα με χειροποίητα ρούχα. Σήμερα έχουμε παιδικά δωμάτια γεμάτα παιχνίδια και παιδιά αποχαυνωμένα μπροστά στην τηλεόραση.

Κάποτε μας αρκούσε μια βόλτα με το ταίρι μας σε ένα ταπεινό δρομάκι της γειτονιάς, χέρι-χέρι να σιγοψιθυρίζουμε ένα ρομαντικό τραγουδάκι και να ταξιδεύουμε νοητά. Σήμερα πάμε διακοπές στο Ντουμπάι, στο Μαρόκο και σχεδιάζουμεε ταξίδια στο Θιβέτ και τον Μαυρίκιο.

Κάποτε είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος». Σήμερα λέμε «Αυτός φταίει» ...

Κάποτε νοιαζόμασταν για το γείτονα, σήμερα τσαντιζόμαστε όταν αγοράσει μεγαλύτερη τηλεόραση από εμάς.

Κάποτε ζούσαμε με το μισθό μας. Σήμερα ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.

Κάποτε δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο ευτυχισμένοι! Σήμερα έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.

Κάποτε περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό. Σήμερα ... μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια της Αθηνας.

Κάποτε ιδανικό ήταν να γίνεις αναγνωρισμένος. Σήμερα ιδανικό είναι να γίνεις απλά αναγνωρίσιμος.

Κάποτε μας δάνειζε λεφτά ο αδελφός μας. Σήμερα μας δανείζουν οι τράπεζες.

Κάποτε κοιτούσαμε στα μάτια τους ανθρώπους. Τώρα τους κοιτάμε στην τσέπη.

Κάποτε είχαμε τα ελάχιστα κι είμασταν χαρούμενοι. Σήμερα τα έχουμε όλα κι είμαστε καταθλιπτικοί.

Κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε. Σήμερα ζούμε για να δουλεύουμε.

Κάποτε είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας. Σήμερα δεν έχουμε χρόνο για κανένα...

Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή ...;.

Ο Καραγκιόζης πρωθυπουργός, το Κολλητήρι υπουργός

Ένας Αρχιεπίσκοπος όρκισε ένα Τραπεζίτη για Πρωθυπουργό! Το Βυζάντιο αναβιώνει. Και μου εξηγεί πολλά πράγματα: Η Ελλάδα και οι Έλληνες, συνεχίζουν να ζουν στο Μεσαίωνα. Δεν έχουν αντιληφθεί ότι υπήρξε η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός, η Γαλλική Επανάσταση, η Βιομηχανική Επανάσταση, η Οκτωβριανή Επανάσταση, η Επανάσταση της Πληροφορικής.

Μαγικός Λαός. Αλλά και εντελώς ΑΝΩΡΙΜΟΣ. Όπως οι χωρικοί στο φεουδαρχικό Μεσαίωνα.

Κάποτε έλεγα ότι η Ελλάδα είναι η βορειότερη χώρα της Αφρικής. Τώρα ξέρω ότι είναι η μόνη χώρα που ζει στο Μεσαίωνα. (Νομίζω πως ούτε πλέον στο Ιράν δεν γίνονται αυτά τα καρναβάλια)

Μιας και οι πάντες αναζητούν πού ακριβώς βρίσκεται το ελληνικό πρόβλημα, να θυμίσω πως η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία δεν έχει γίνει ακόμα χωρισμός Κράτους-Εκκλησίας. Κάποτε θα αντιληφθούν οι πάντες πόσο σημαντικό είναι αυτό για πολλά από τα δεινά του τόπου

ΘΕΛΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΣΩΘΕΙ???????

τί σημαίνει "σωτηρία της Ελλάδας" για τους εγχώριους και ξένους "σωτήρες" ?: εξόντωση (κοινωνική, ηθική, οικονομική) των συνταξιούχων, εξαθλίωση των εργαζομένων, εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, κατάργηση της επιχειρηματικότητας και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, επιβολή δυσβάσταχτων φόρων, αποδυνάμωση και χειραγώγηση της δικαιοσύνης και των δικαστών, καταπάτηση βασικών θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος, θέσπιση αντισυνταγματικών και άδικων νόμων, μειωμένη εθνική κυριαρχία, εκχώρηση κυριαρχίας στους δανειστές, κατάφωρη καταπάτηση διεθνών συμβάσεων για την προστασία του ατόμου, της ιδιοκτησίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πρόσβασης στην υγεία, στην παιδεία, στην περίθαλψη.....ΘΕΛΕΙ ΑΡΑΓΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΣΩΘΕΙ???????

Mια ιστορία θα σου πω ...

Ζούσε κάποτε, πριν πολλά χρόνια, ένας βασιλιάς πολύ θλιμμένος που είχε έναν υπηρέτη χαρούμενο και αισιόδοξο.

Κάθε πρωί ξυπνούσε τον βασιλιά πηγαίνοντας του το πρόγευμα, τραγουδούσε χαρούμενα στιχάκια, του έκανε αστείους μορφασμούς.

Στο κεφάτο πρόσωπό του υπήρχε πάντα ένα μεγάλο φωτεινό χαμόγελο, αλλά και όλη του η ζωή ήταν ήρεμη και ευτυχισμένη.

Κάποια μέρα ο βασιλιάς δεν άντεξε και τον ρώτησε:

-Ποιό είναι το μυστικό σου;

-Ποιό μυστικό Μεγαλειότατε;

-Μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Ποιό είναι το μυστικό της χαράς σου. Λέγε γρήγορα.

-Μα.δεν υπάρχει μυστικό Μεγαλειότατε.

-Πως τολμάς να λες ψέμματα σ΄εμένα. Έχω κόψει κεφάλια για πολύ μικρότερες προσβολές, από ένα ψέμα.

-Πιστέψτε με Μεγαλειότατε, σας παρακαλώ, δεν σας κρύβω τίποτα. Δεν υπάρχει κανένα μυστικό.
-Και πως τα καταφέρνεις βρε ανόητε και είσαι όλη την μέρα τόσο κεφάτος; Σε έχω παρακολουθήσει, σε βλέπω. Ολο χαχαχού και αστεία είσαι!!!
-Μα Μεγαλειότατε, η ζωή ήταν τόσο γενναιόδωρη μαζί μου. Η Λαμπροσύνη σας με τιμά και με έχει στην υπηρεσία της.

Με την γυναίκα μου και τα παιδιά μου μένουμε σ΄ένα ωραίο σπίτι που μας παραχώρησε το παλάτι. Μας προσφέρετε ρούχα και τροφή για όλους μας, δωρεάν εκπαίδευση στα παιδιά μου, επί πλέον δε, η Μεγαλειότητα σας μου πληρώνει και ένα μικρό μηνιαίο επίδομα, που ικανοποιεί τις μικροεπιθυμίες μας. Πως να μην είμαι ευτυχισμένος;
-Άκου, ηλίθιες δικαιολογίες εχω χορτάσει από τους συμβούλους μου. Αν δεν μου πεις το μυστικό της χαράς σου, η υπομονή μου θα εξαντληθεί και μαζί της και το κεφάλι στους ώμους σου. Είναι αδύνατον να είναι κάποιος ευτυχισμένος με αυτά που μου παρέθεσες.
-Μα Βασιλιά μου σας παρακαλώ πιστέψτε με. Δεν σας κρύβω κάτι. Πως θα μπορούσα άλλωστε. Δεν υπάρχει μυστικό.
-Χάσου απο μπροστά μου ηλίθιε, πριν φωνάξω το δήμιο. Γελοίε. Καραγκιόζη.

Ο υπηρέτης χαμογέλασε, έκανε μια βαθειά υπόκλιση, και βγήκε από το δωμάτιο. Τον βασιλιά όμως, δεν τον χωρούσε ο τόπος. Του φαινόταν τόσο παράλογο ο υπηρέτης του να είναι τόσο ευτυχισμένος, ζώντας σε δανεικό σπίτι, τρώγοντας από τα περισσεύματα των αυλικών, φορώντας ρούχα από δεύτερο χέρι. Αφού κατάφερε κάπως να ηρεμήσει, φώναξε τον πιο σοφό σύμβουλό του και του διηγήθηκε την συζήτηση και την απορία του.
-Πες μου γέροντα, γιατί ο άνθρωπος αυτός είναι ευτυχισμένος;
-Α, Μεγαλειότατε, επειδή προφανώς βρίσκεται έξω από τον κύκλο.
-Έξω από που;
-Μα από τον κύκλο.
-Γι αυτό είναι ευτυχισμένος;
-Όχι μεγαλειότατε, γι αυτό δεν είναι δυστυχισμένος.
-Δεν καταλαβαίνω γέροντα. Δηλαδή όποιος είναι στον κύκλο είναι δυστυχής; Εγώ είμαι δυστυχής διότι είμαι μέσα στον κύκλο;
-Ακριβώς βασιλιά μου.
-Και πως βγήκε;
-Δεν μπήκε ποτέ.
-Βάλθηκες να με τρελλάνεις κι εσύ γέροντα. Τι στην οργή κύκλος είναι αυτός και γιατί μας προκαλεί θλίψη;
-Είναι ο κύκλος του ενενήντα εννέα.
-Και πως λειτουργεί αυτός ο διαολόκυκλος;
-Μεγαλειότατε είναι δύσκολο να σας τον εξηγήσω με λόγια, μπορώ όμως να σας τον δείξω στην πράξη.
-Δηλαδή τι θα κάνεις;
-Αν μου επιτρέψεται θα βάλω τον υπηρέτη σας στον κύκλο.
-Πως δηλαδή, θα τον σπρώξεις; είπε ο βασιλιάς κοροιδευτικά.
-Δεν θα χρειαστεί βασιλιά μου. Αν βρει την ευκαιρία θα μπει μόνος του.
-Και καλά, όταν μπεί δεν θα δει ότι αυτό τον έκανε δυστυχισμένο, ώστε να βγεί κατ΄ευθείαν;
-Θα το αντιληφθεί, αλλά δεν θα θέλει να φύγει.
-Δηλαδή μου λες ότι θα καταλάβει πως αν μπει στον κύκλο θα δυστυχήσει, αλλά παρ΄όλα αυτά θα μπεί οικιοθελώς και δεν πρόκειται να ξαναβγεί;
-Ακριβώς Μεγαλειότατε. Κανένας δεν θέλει να βγεί από τον κύκλο του ενενήντα εννέα. Οσο και αν τον κάνει δυστυχισμένο. Θα μάθεις λοιπόν πως λειτουργεί ο κύκλος, αλλά εσύ θα χάσεις έναν εξαίρετο υπηρέτη και το παλάτι έναν χαρούμενο άνθρωπο.
-Δεν με νοιάζει. Τι πρέπει να κάνουμε; Πότε ξεκινάμε;
-Σήμερα το βράδυ βασιλιά μου. Θα περάσω να σε πάρω . Θα έχεις ετοιμάσει ένα σακί με ενενήνταεννέα φλουριά. Ούτε ένα περισσότερο, ούτε ένα λιγότερο.

Πράγματι, την νύχτα ο σοφός πέρασε να πάρει τον βασιλιά. Πήγαν μαζί στο σπιτάκι του υπηρέτη, στην άκρη της αυλής του παλατιού, κρύφτηκαν και περίμεναν να ξημερώσει. Μόλις αχνοφέγγισε και άναψε στο δωμάτιο ένα κερί, ο σοφός έβαλε στο σακούλι ένα μύνημα που έλεγε:

Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ. ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΤΟΝ. ΜΗΝ ΠΕΙΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΩΣ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕΣ.

Έδεσε το σακί στην πόρτα του υπηρέτη, χτύπησε δυό φορές και έτρεξε να ξανακρυφτεί. Οταν υπηρέτης βγήκε ξαφνιασμένος, ο βασιλιάς παρακολουθούσε πίσω από έναν θάμνο. Τον είδε να διαβάζει το μύνημα και να ανοίγει το πουγγί. Είδε την έκπληξη στο πρόσωπό του, το αρχικό φόβο, την καχύποπτη, ερευνητική ματιά μήπως ήταν κανένας τριγύρω. Τον είδε να σφίγγει το πουγκί στην αγκαλιά του, να ανοίγει το πουκάμισο και να το βάζει στο στήθος του, να χώνεται γρήγορα σπίτι του. Μόλις άκουσαν την κλειδαριά να διπλοαμπαρώνει, ο βασιλιάς με τον σοφό πλησίασαν στο παράθυρο για να κατακοπεύσουν.
Ο υπηρέτης είχε ρίξει στο πάτωμα τα πιατικά που ήσαν στο τραπέζι, αφήνοντας μόνο το κερί. Καθισμένος σε μια καρέκλα άδειαζε το περιεχόμενο.Τα μάτια ήταν γουρλωμένα, κόντευαν να βγουν έξω από τις κόγχες. Ηταν φανερό δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε. Ενα βουνό από χρυσά φλουριά. Ενας θησαυρός. Ολος δικός του. Αυτός που δεν είχε ποτέ ως τώρα στην ζωή ακουμπήσει έστω ένα χρυσό φλουρί, τώρα είχε ένα μικρό βουνό από αυτά. Δικά του.Αρχισε να τα χαζεύει και να τα κάνει στίβες. Τα κοίταζε πως άστραφταν στο φως του κεριού και χαζογελούσε. Τα συγκέντρωνε, τα σκόρπιζε για να ακούει το κουδούνισμά τους. Και όλο χαμογελούσε.
Παίζοντας άρχισε να τοποθετεί σε στίβες των δέκα. Μια δεκάδα, δύο δεκάδες, τρείς, τέσσερις, πεντε, έξι.Ταυτόχρονα έκανε και το άθροισμα. Πενήντα, εξήντα, εβδομήντα, ογδόντα, ενενήντα, εκατ.που είναι το τελευταίο? Ξαναμετρά μία μία τις στίβες να βρεί το λάθος, τίποτα. Τα στήνει σε κολώνες, την μία δίπλα στην άλλη, μήπως κάποια προεξέχει.Τίποτα. Η τελευταία κολώνα ελλειματική. Μόνο εννέα φλουριά. Κοιτάζει ερευνητικά το τραπέζι, σηκώνει το κερί, γυρίζει το μέσα έξω στο σακκούλι.Τίποτα. Γονατίζει και αρχίζει να ψάχνει στο πάτωμα. Δεν μπορεί τα φλουριά ΕΠΡΕΠΕ να είναι εκατό.
-Δεν είναι δυνατόν, μονολογούσε όσο έψαχνε. Κάπου πρέπει να μου έπεσε.κάπου πρέπει να είναι. Με λήστεψαν! Αλήτες! Κερατάδες! Με κλέψανε!
Γονατισμένος κοιτούσε πάνω στο τραπέζι, έβλεπε τις κολώνες με τα φλουριά και αισθανόταν πως κάτι του είχε διαφύγει. Δεν μπορεί, κάπου έκανε λάθος. Αδύνατον η μία κολώνα να είναι κουτσή. Αλλά το φλουρί που έλειπε, πουθενά.
Τελικά σαν να το πήρε απόφαση. Ενενηντα εννέα φλουριά, είναι πολλά λεφτά.συλλογίστηκε. Μπορώ να ζήσω την υπόλοιπη ζωή σαν άρχοντας.συνέχισε. Αλλά δεν είναι στρογγυλός αριθμός, ρε γαμώτο. Το εκατό, μάλιστα, είναι στρογγυλός αριθμός. Τώρα μου λείπει ένα.
Ο βασιλιάς και ο σοφός σύμβουλος κοιτούσαν από το παράθυρο. Το πρόσωπο του υπηρέτη δεν ήταν το ίδιο. Ηταν σκεπτικός, σκυθρωπός με χείλη στενά, τραβηγμένα. Με μάτια μισόκλειστα έξυνε το κεφάλι του.Κάτι σκεπτόταν. Μάζεψε τα φλουριά στο σακκούλι και κοιτάζοντας καχύποπτα ολόγυρα, το έκρυψε προσεκτικά, όσο πιο αθόρυβα μπορούσε πίσω από ένα σωρό καυσόξυλα. Υστερα πήρε χαρτί και μολύβι και κάθισε να κάνει λογαριασμούς.
Πόσο καιρό πρέπει να κάνω οικονομίες, ώστε να αποκτήσω και το εκατοστό φλουρί; Ο υπηρέτης μιλούσε μόνος, παραμιλούσε ασυναίσθητα. Θα βρώ και δεύτερη δουλειά, θα δουλέψω σκληρά για ένα διάστημα, μέχρι να το κερδίσω. Μετά όμως μεγάλε.άραγμα. Ναι, με εκατό φλουριά, μπορεί ένας άνθρωπος να μην δουλεύει. Μπορεί να ζει δίχως σκοτούρες. Είσαι πλούσιος! Είσαι άρχοντας! Δεν υπάρχει λόγος να δουλεύεις. αγόρι μου!
Τελείωσε τους υπολογισμούς του. Αν δούλευε σκληρά κι έβαζε στην άκρη όλο το μηνιάτικο του και ότι έξτρα χρήματα έπαιρνε, σε πέντε το πολύ έξι χρόνια θα μπορούσε να αγοράσει ένα χρυσό φλουρί.
-Έξι χρόνια είναι πάρα πολλά, μονολόγησε. Θα μπορούσα όμως να βάλω και την γυναίκα μου να δουλέψει. Κάποια δουλειά θα βρεί να κάνει στην πολιτεία. Θα μπορούσε να καθαρίζει σπίτια. Αλλά κι εγώ, πέντε η ώρα τελειώνω από το παλάτι. Μπορώ να κάνω το βοηθό σε κανένα μάστορα, δυό τρεις ώρες μέχρι να νυχτώσει.

Ξαναπιάνει το μολύβι και αρχίζει πάλι τους υπολογισμούς. Με την έξτρα δουλειά τη δική του και την συνεισφορά της γυναίκας του θα μάζευε τα χρήματα για το φλουρί σε τρία χρόνια. Εξακολουθούσε να είναι πολύς, πολύς καιρός.
Ισως θα μπορούσαμε να κάνουμε και κάποιες οικονομίες. Να πουλήσουμε ας πούμε λίγο από το φαγητό. Ετσι κι αλλιώς το πολύ φαί, κακό κάνει. Ασε που μια και είναι τζάμπα, τό΄χουμε παρακάνει. Και τα χειμωνιάτικα παπούτσια. Τι χρειάζονται; Μπαίνει η Ανοιξη. Ερχονται ζέστες. Και τα επανωφόρια μπορώ να το πουλήσω. Να πουλήσω.Να πουλήσω.Πρέπει να γίνουν θυσίες. Αλλωστε θα πιάσουν τόπο. Σε δυό χρονάκια το πολύ θα αγοράσουμε το φλουρί που μας λείπει και μετά.ποιός μας πιάνει μετά. Θα είμαστε πλούσιοι. Οτι μας γιαλίζει θα το αγοράζουμε. Αυτό είναι. Δύο χρόνια στο τούνελ και μετά.

Ο βασιλιάς και ο σύμβουλος γύρισαν στο παλάτι. Ο υπηρέτης είχε μπεί στον κύκλο του ενενηντα εννέα.
Τους μήνες που ακολούθησαν, ο υπηρέτης έβαλε σε εφαρμογή τα σχέδια που είχε αποφασίσει εκείνο το πρωινό. Δούλευε πολύ, κουραζόταν, κακοκοιμόταν, αλλά επέμενε στην απόφασή του. Ενα πρωινό, μπήκε με το πρωινό στο δωμάτιο του βασιλιά, αργός, κακόκεφος, αμίλητος, όπως συνήθιζε τελευταία.
-Μα καλά, τί έπαθες εσύ, ρωτά τάχα ανήξερος ο βασιλιάς.
-Μια χαρά είμαι Μεγαλειότατε. Θέλετε τίποτε άλλο;
-Μέρες έχω να σ΄ακούσω να τραγουδάς. Σου συμβαίνει κάτι;
-Αν δεν κάνω λάθος, η δουλειά μου είναι σας σερβίρω και να σας βοηθώ να ντυθείτε. Δεν κάνω τη δουλειά μου? Την κάνω και μάλιστα άψογα, συνέχισε. Δεν με προσλάβατε για γελωτοποιό ούτε για τραγουδιστή.
Μετά από μερικούς μήνες, ο βασιλιάς έδιωξε τον υπηρέτη από το παλάτι. Δεν είναι ευχάριστο να περιβάλλεσαι από κακόκεφους, μουρτζούφληδες υπαλλήλους.
-----------------------------------------------------------------------------------

Βλέπεις , εσύ, εγώ και όλοι μας έχουμε εκπαιδευθεί σ΄αυτήν την ηλίθια ιδεολογία. Πάντοτε κάτι μας λείπει για να νιώσουμε ικανοποιημένοι, και δυστυχώς μόνο αν είσαι ικανοποιημένος μπορείς να απολαύσεις όσα έχεις. Γι αυτό, μάθαμε πως τάχα η ευτυχία θα έλθει όταν ολοκληρώσουμε αυτό που μας λείπει.Και επειδή πάντα κάτι λείπει, ξαναγυρίζουμε στην αρχή και δεν απολαμβάνουμε ποτέ την ζωή.
Τι θα συνέβαινε όμως, αν η φώτιση ερχόταν στις ζωές μας και αντιλαμβανόμαστε, έτσι ξαφνικά, ότι τα ενενηντα εννιά φλουριά μας είναι το 100% του θησαυρού;
Οτι δεν μας λείπει τίποτα, κανένας δεν μας έκλεψε τίποτα, το εκατό δεν είναι καθόλου πιο στρογγυλός αριθμός από το ενενηντα εννιά;
Οτι αυτό, είναι μόνο μια παγίδα, ένα καρότο που έβαλαν μπροστά μας, για να είμαστε βλάκες, για να σέρνουμε το κάρο,κουρασμένοι, κακόκεφοι, δυστυχείς και συμβιβασμένοι;
Μια παγίδα για να μην σταματήσουμε ποτέ να σπρώχνουμε και να μείνουν όλα όπως έχουν. Αιωνίως τα ίδια. Πόσα θα άλλαζαν αν μπορούσαμε να απολαύσουμε τους θησαυρούς μας, έτσι ακριβώς όπως είναι. Ετσι ακριβώς όπως τους κατέχουμε.
Προσοχή όμως . Το να παραδεχτείς ότι το ενενηνταεννιά είναι ο θησαυρός, δεν σημαίνει ότι πρέπει να εγκαταλείψεις τους στόχους σου. Δεν σημαίνει άραγμα, συμβιβασμός με οτιδήποτε. Γιατί άλλο το να παραδέχεσαι, κι άλλο το να συμβιβάζεσαι. Αυτό όμως, είναι σε άλλο παραμύθι.

Χόρχε Μπουκάι από το βιβλίο του «Να σου πω μια Ιστορία»

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΗΣΑΤΕ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ !!!!!

Πριν μερικά χρόνια, όποτε ακούγονταν φωνές για ασύμμετρο πόλεμο και ασύμμετρη επίθεση, οι εντεταλμένοι χλευαστές έκαναν πρόσχαρα το καθήκον τους λοιδορώντας κάθε τέτοια αναφορά. Σήμερα αρκεί μια ματιά στα παρακάτω στοιχεία για να καταλάβουμε όλοι πλέον,
ότι έχουμε να κάνουμε με ένα πρωτοεφαρμοζόμενο είδος,
τυπικά αναίμακτου αλλά σαφώς θανατηφόρου ασύμμετρου πολέμου υπό κάθε έννοια.
Είναι απώλεια πολύτιμου χρόνου να αγνοούμε αυτήν την πραγματικότητα
και να αναλώνουμε τον ελάχιστο χρόνο & δυνάμεις που μας απομένουν πριν την εξαθλίωση,
σε καταδικασμένες προσπάθειες να επανορθώσουμε μια κατάσταση ως αν επρόκειτο για
αποτέλεσμα δήθεν λανθασμένων κυβερνητικών χειρισμών του παρελθόντος.
Τα μεγέθη με βάση τα οποία έγινε η υπαγωγή στο ΔΝΤ αποδεικνύονται χαλκευμένα,
μετά και την κατηγορηματική καταγγελία της καθηγητρίας Κας Ζ.Γεωργαντά που συμμετείχε
στην επιτροπή της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά και με βάση τους παρακάτω πίνακες χρεών
από μη Ελληνικές πηγές :


Ειναι η Ελλάδα η πιο υπερχρεωμένη χώρα στην Ευρώπη η στον κόσμο
ανάλογα με το μέγεθός της όπως προσπαθούν μας πείσουν εδώ κι ενα χρόνο;Φυσικά όχι !
Είναι στις πρώτες θέσεις στον ιδιωτικό δανεισμό ;
(που δεν αφορά στον δανεισμό των νοικοκυριών αλλά των ιδ. επιχειρήσεων) Προς θεού όχι !
Είναι η Ελλάδα η πιο προβληματική οικονομία της Ευρωζώνης ;
Δεν είναι, όπως και να το διαβάσεις !

Είμαστε πρωταθλητες σε δημόσιες δαπάνες; δαπάνες μισθών στο δημόσιο; κοινωνικές δαπάνες;
δημόσιες δαπάνες για αγαθά και υπηρεσίες ;

Σε καμμία περίπτωση!

Έχουμε τους περισσότερους δημόσιους υπάλληλους στην Ευρώπη, ένα τερατώδες,όπως μας λένε, δημόσιο δηλαδή;
Ριξτε άλλη μια ματιά (τα στοιχεία από International Labor Organization/Public Sector Employment)
Σουηδία (2006): 33.8%
Δανία (2008): 32.3%
Γαλλία (2006): 29%
Ολλανδία (2007): 27%
Φινλανδία (2006): 26.8%
ΕΛΛΑΔΑ (2008): 22.3%
Μ. Βρετανία (2006): 20.2%
Καναδάς (2008): 20%
Αμερική (2008): 16.4%
Ισπανία (2008): 14.6%
Ιταλία (2007): 14.4%,
Γερμανία (2007): 14.3%
Είμαστε από τις χώρες με τους ψηλότερους μισθούς στον ιδ.τομέα;;; Η ερώτηση μόνο γέλιο προκαλεί.
Είμασταν 15οι στην παλιά Ευρώπη με την Πορτογαλία μόνο κάτω από μας!
Μήπως είμαστε όμως η χώρα με τα ακριβότερα καταναλωτικά προιόντα πρώτης ανάγκης(τρόφιμα κλπ.);
Δυστυχώς ναι!!! Παρ' όλα αυτα κάποιοι ακόμα εξακολουθούν να ρίχνουν τα βάρη και τις ευθύνες σε αυτούς
που πληρώνουν την κρίση και όχι σε αυτούς που κερδίζουν από αυτήν.
Πόσα αισχρά ψέμματα, ανακρίβειες, διαστροφές της αλήθειας χωρίς στοιχεία κλπ θα δεχτούμε ακόμα;
Πότε θα γίνει πεντακάθαρο πως δεν φταίμε εμείς;
ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 120 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
'Αρθρο 120 - (Ακροτελεύτια διάταξη) παραγρ.4 .

H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων,
που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο
εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΗΣΑΤΕ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ !!!!!